നീ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ ... (കവിത )

നിൻ മിഴിനീർ , കാർമുകിൽ കണമായ് പതിച്ചൊരെൻ -

കളിമണ്ണ് കൊണ്ടൊരാ   ഹൃദയത്തുടിപ്പിൽ .....

ആരോടൊന്നില്ലാത്ത , അനുരാഗ മോഹമെന്നിൽ ..
ആദ്യമായ് മുളപൊട്ടി കിളിർത്തോരാ നിമിഷവും ..,

കാലം കാരിരിമ്പോളം കരുത്തുറ്റവനായിട്ടും ...
ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീരിൽ ആ കരുത്തലിഞ്ഞുവോ ..

മുറ്റത്തെ ചെമ്പകപ്പൂവും ചെമ്പനിനീർപ്പൂവും  ,...
ഒളിച്ചുവെച്ച സൗരഭ്യം നിനക്കു  നൽകിയപ്പോൾ ..

നിൻ അധരത്തൊടിയിൽ പൂത്തുനിന്നൊരാ പുഞ്ചിരികണ്ട് ...
ഞാൻ, അറിയാതെ അനുരാഗ കൂട്ടിലേറിയില്ലേ ...?

വഴിയോരങ്ങളിൽ  നാം തീർത്ത പ്രണയസ്മാരകങ്ങളോക്കെയും ,...
ഓർമകളെന്ന , ഭൂതകാലക്കൂട്ടിൽ ബന്ധിതമാക്കണോ ....... ?

ചാലിട്ടൊഴുകിയ കണ്ണുകൾ നീ തുടച്ചില്ല !..  പകരം -
ഒരു വാക്കിലോതുക്കി യാത്ര പറഞ്ഞുനീ തിരിഞ്ഞു നടന്നു .

രാവുകളും പകലുകളും കണ്ണുകൾക്ക് ഒരുപോലെയായി ..
കരയാത്ത എന്റെ കണ്ണുകളിൽ എപ്പോഴും  സൂര്യാസ്തമയം .

നമുക്കിടയിൽ നാം തീർത്ത നമ്മുടെ പ്രണയസ്വപ്നങ്ങൾ ,..
തകർന്നുവീണ കണ്ണാടിക്കൂട്ടിലെ സ്വർണ്ണമത്സ്യം  പോലെ പിടഞ്ഞു .

ഒരിക്കലെങ്കിലും നീയെന്നെ ഓർക്കാൻ ഇടവന്നാൽ ...
നിന്നെയും ഓർത്ത്കൊണ്ട് ഞാനീ മണ്ണിലില്ലന്നോർക്കണം നീ ...




                                     * ....... ശുഭം ......*


               

                                                                                                                                                                റൗഫ്റഹ്മത്തുള്ള ,