വീട്ടിലെ ജോലികൾ കഴിഞ്ഞ് രാത്രി പത്ത് മണിയായി അവൾ മുറിയിലെത്താൻ..ക്ഷീണിച്ച് കോണിപ്പടി കയറി വന്ന അവളുടെ കയ്യിൽ ചെറിയ കുഞ്ഞ്..ഹാരിസ് മോൻ..
കുഞ്ഞിനെ ബെഡ്ഡിൽ കിടത്തിയ ഉടനെ അവൻ കരയാൻ തുടങ്ങി... ഒരു വിധം അവനെ ഉറക്കി ..അപ്പഴാണു ബിലാൽ മോന്റെ ഉറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പുള്ള ഒരു കിസ്സ്..ഹാരിസ് മോനിക്ക്...
മോൻ ഉണർന്ന് വീണ്ടും കരച്ചിൽ..
"എന്താ ബിലാലേ.. ഞാനെത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉറക്കിയതാ.."
അവൾ വീണ്ടും ക്ഷമയോടെ മോനെ ഉറക്കി..ഏറെ കഴിഞ്ഞു അവൻ ഉറങ്ങാൻ...
അതിനിടെ ഞാനൊന്ന് മയങ്ങി ..
മോന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടാണു വീണ്ടും ഉണർന്നത് അപ്പോഴും അവൾ ഉറങ്ങാതെ മോനെ ഉറക്കുകയായിരുന്നു..
അവളുടെ കഷ്ടപ്പാട് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഞാൻ നോക്കി കിടന്നു..
എന്റെ നോട്ടം കണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു..
"ഇങ്ങനെ കുറേ കഷ്ടപ്പാടുണ്ട് ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക്..."
നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ഞാനെന്റെ ഉമ്മയെ ഓർത്തു...
ഇതിലും കഷ്ടപ്പെട്ടാണല്ലോ എന്റെ ഉമ്മ എന്ന വളർത്തിയത്......
കടപ്പാട് ഉമ്മയോട് ... ..ഉമ്മയോട്...ഉമ്മയോട്..!!!
No comments:
Post a Comment
അഭിപ്രായം അറിയിക്കുക