കലാസാഹിത്യ സംഗീതഭൂമിയിൽ എനിക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു പേനമാത്രം ...(റൗഫ് റഹ്മത്തുള്ള വടക്കേകാട് )
എന്നെ ഒരാൾ കൊല്ലണമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയാൽ അയാളുടെ കൈകൊണ്ട് മരിക്കാൻ വലിയ പണിയൊന്നുമില്ല..
എന്നെ ഒരാൾ തല്ലണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയാൽ അയാളിൽനിന്ന് തല്ല് വാങ്ങാൻ പ്രയാസമൊന്നുമില്ല..
എന്നെ ഒരാൾ വെറുക്കണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയാൽ അയാളുടെ വെറുപ്പ് സമ്പാദിക്കാനും പണിയില്ല.,
എന്നാൽ.,
എന്നെ ഒരാൾ സ്നേഹിക്കണമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയാൽ അത് സംഭവിക്കുക എന്നത് പ്രയാസമാൂീരിക്കും...
സത്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്കെന്നെ ഇഷ്ടമുണ്ടോ...
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ..വല്യ പാടാ...
ങ്ങേ...!!!
"നാം ജനിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് പേരില്ല ...
ഒരു മനുഷ്യ കുഞ്ഞ്...
നാം മരിച്ചാലും പേരില്ല..
മയ്യത്ത്..അല്ലങ്കിൽ ശവം..
ഇതിനിടയിൽ നമുക്ക് പേരായി മതമായി ജാതിയായി..രാഷ്ട്രീയമായി...
ഒരു മുസ്ലിമിന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചാൽ അവൻ മുസ്ലിമായി ജീവിക്കുന്നു , ഒരു ഹിന്ദു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചതിന്റെ പേരിൽ അയാൾ ഹിന്ദുവായി ജീവിക്കുന്നു.. ഇത് പോലെ തന്നെ ക്രിസ്ത്യാനിയും...
എന്നിട്ടോ എന്റെ മതമാണു ശെരിയെന്ന് പറഞ്ഞ് പരസ്പരം പോരടിക്കുന്നു..
ജന്മം കൊണ്ട് ഒരു മതത്തിൽ ആയിപ്പോയവെനെന്ത് അവകാശമുണ്ട് എന്റെ മതം ശെരിയെന്ന് പറയാൻ..
എന്ന് വെച്ചാൽ മതം പഠിച്ച് സത്യം മനസ്സിലാക്കി മതമുള്ളവരായി ജീവിക്കുന്നവർ ചുരുക്കം മാത്രം.
ഇനി ഏത് മതത്തിലായാലും അതിലെല്ലാം വിത്യസ്ഥ വിഭാഗങ്ങൾ.. എന്നിട്ടവർ ഞങ്ങളാണു ശെരിയെന്ന് പറഞ്ഞ് പരസ്പരം പോരടിക്കുന്നു... ആരും എവിടെയും ഞങ്ങൾക്ക് തെറ്റുപറ്റിയെന്ന് പറഞ്ഞ് പരാജയം സമ്മതിക്കുന്നുമില്ല..എല്ലാവരും വിജയിച്ച് തന്നെ നിൽക്കുന്നു.."
"ഒരു നല്ല മനുഷ്യനാകുക..നല്ലമനുഷ്യനായി ജീവിക്കുക..നല്ലമനുഷ്യനായി മരിക്കുക..."
ഞാനൊരു ചെടി നട്ടു.. അത് വളർന്ന് വലുതായി..
അതിൽ കായ് വന്നു..പൂ വന്നു...
ഒരുപാട് കാലം വെള്ളമൊഴിച്ച് വളർത്തിയുണ്ടാക്കിയത് കായും പൂവും വന്നപ്പോഴാണു മനസ്സിലായത് എല്ലാം പാഴ് വേലയായെന്ന്... കായ് പുളിച്ച് തിന്നാൻ പറ്റില്ല..പൂ ദുർഗ്ഗന്ധം വമിക്കുന്നു...
കഷ്ടപ്പെട്ടത് നാശത്തിനാണന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ വെട്ടിമാറ്റി... അതിനൊരു മടിയും തോന്നിയില്ല.. പകരം നിരാശ തോന്നി..നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ സമയത്തെ കുറിച്ചോർത്ത്..ആരോഗ്യത്തെ കുറിച്ചോർത്ത്..
പിഴുതെറിയപ്പെട്ട ചെടിയുടെ സ്ഥാനത്ത് പുതിയൊരു ചെടി നട്ടു... ഇന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടാൽ നാള ഫലം കൊയ്തെടുക്കാൻ കഴിയുമെന്നുറപ്പുള്ള...
"നിങ്ങൾ നട്ടു വളർത്തുന്ന ചെടി നിങ്ങൾക്ക് നഷ്ടം വരുത്താതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.."
നന്മകളുണ്ടാകട്ടെ...
വീട്ടിലെ ജോലികൾ കഴിഞ്ഞ് രാത്രി പത്ത് മണിയായി അവൾ മുറിയിലെത്താൻ..ക്ഷീണിച്ച് കോണിപ്പടി കയറി വന്ന അവളുടെ കയ്യിൽ ചെറിയ കുഞ്ഞ്..ഹാരിസ് മോൻ..
കുഞ്ഞിനെ ബെഡ്ഡിൽ കിടത്തിയ ഉടനെ അവൻ കരയാൻ തുടങ്ങി... ഒരു വിധം അവനെ ഉറക്കി ..അപ്പഴാണു ബിലാൽ മോന്റെ ഉറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പുള്ള ഒരു കിസ്സ്..ഹാരിസ് മോനിക്ക്...
മോൻ ഉണർന്ന് വീണ്ടും കരച്ചിൽ..
"എന്താ ബിലാലേ.. ഞാനെത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉറക്കിയതാ.."
അവൾ വീണ്ടും ക്ഷമയോടെ മോനെ ഉറക്കി..ഏറെ കഴിഞ്ഞു അവൻ ഉറങ്ങാൻ...
അതിനിടെ ഞാനൊന്ന് മയങ്ങി ..
മോന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടാണു വീണ്ടും ഉണർന്നത് അപ്പോഴും അവൾ ഉറങ്ങാതെ മോനെ ഉറക്കുകയായിരുന്നു..
അവളുടെ കഷ്ടപ്പാട് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഞാൻ നോക്കി കിടന്നു..
എന്റെ നോട്ടം കണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു..
"ഇങ്ങനെ കുറേ കഷ്ടപ്പാടുണ്ട് ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക്..."
നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ഞാനെന്റെ ഉമ്മയെ ഓർത്തു...
ഇതിലും കഷ്ടപ്പെട്ടാണല്ലോ എന്റെ ഉമ്മ എന്ന വളർത്തിയത്......
കടപ്പാട് ഉമ്മയോട് ... ..ഉമ്മയോട്...ഉമ്മയോട്..!!!
"അപാരേ കാവ്യ സംസാരേ കവി രേവ പ്രജാപതി ..
യഥാ സ്മൈ രോചതേ വിശ്വം തഥേദം പരിവർത്തതേ .."
അപാരമായ കാവ്യലോകതതിന്റെ പ്രജാപതി കവിതന്നെയാണ് .എന്തെന്നാൽ അയാളുടെ ഇച്ചയനുസരിച്ച് ഈ ലോകം പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു ..(ആനന്ദ വർദ്ധനൻ .)
കാര്യങ്ങൾ ഏതാണ്ട് എല്ലാർക്കും മനസ്സിലായില്ലേ ..ഇത് മനസ്സിലാക്കാത്തവർ ചിലരുണ്ട് അവർക്കുള്ളതാണിത് ????? കെടുക്കട്ടെ ഒന്ന് !!!!! ...
റൗഫ് റഹ്മത്തുള്ള .,,
=====================================================
കാമുകി കാമുകൻ...
അവരുടെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ...അവർ പിരിയാൻ പോകുന്നു..
കാമുകിക്ക് കല്യാണം...കാമുകൻ തന്റെ വലിയ മനസ്സ് കൊണ്ട് പിന്മാറാൻ തീരുമാനിച്ചു ..
അവർ ആദ്യമായി പ്രണയം തുറന്ന് പറഞ്ഞ അതേ കോഫി ഷോപ്പിൽ വെച്ച് തന്നെ ഓരോ കോഫി കുടിച്ച് കൊണ്ട് പിരിയാൻ തീരുമാനിച്ചു..
പരസ്പരം കണ്ണോട് കണ്ണു നോക്കിയിരുന്നു..
രണ്ട് പേരുടേയും നെഞ്ചിൽ കനലെരിയുന്നു...
അവൾ യാത്ര പറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു..
അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു..
ആരേയും കോരിത്തരിപ്പിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ...
അവൻ അവസാനമായി പറഞ്ഞു..
"കോഫിയുടെ കാശ് കൊടുത്തിട്ട് പോ പെണ്ണേ.... വല്ലവന്റേം മരത്തിനു ഞാനെന്തിനാ വെള്ളമൊഴിക്കുന്നേ..."
ങ്ങേ...!!!
ഭാര്യമാരുടെ ശ്രദ്ധക്ക്....
ഭർത്താവിനെ പരീക്ഷിക്കാനായി ഭാര്യ ലവളുടെ ഒരു ഫ്രെണ്ടിനോട് ഭർത്താവുമായി എഫ്ബിയിൽ ചാറ്റാൻ നിർദ്ധേശം കൊടുത്തു..
പത്ത് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫ്രണ്ട് ഭർത്താവിന്റെ ക്ലീൻ ഇമേജ് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഭാര്യക്ക് കൊടുത്തു..
കൊടുത്ത സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഇങ്ങനെ...
"നിന്റെ ഭർത്താവ് നല്ല ആളാണു..ഒരുപാട് തമാശകൾ പറയും..അങ്ങേരെ പോലെ ഒരാളെ ഭർത്താവായി കിട്ടിയത് നിന്റെ ഭാഗ്യമാണു...ഇത് പോലൊരാളെ സ്വന്തമാക്കാൻ ഏതൊരു പെണ്ണും ആഗ്രഹിക്കും... ഞാനും ആഗ്രഹിച്ചു പോയി... അറിയാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി... അങ്ങേരെ എനിക്ക് വിട്ട് തന്നുകൂടേ.."
ഭാര്യ..
ങ്ങേ...!!!
"എന്റെ വിലയറിയണമെങ്കിൽ എന്നേക്കാൾ വിലകുറഞ്ഞവനുമായി താരതമ്യം ചൈതാൽ മതി..."
ങ്ങേ...!!!
"ദാരപ്പാ ന്റെ പുറകേ ബരണത്..കുറച്ചീസായല്ലോ ന്റെ റബ്ബേ..."
അവൾ തലതാഴ്ത്തി ധൃതിയിൽ നടന്നു..
'പർദ്ദട്ടാലും ഈ പണ്ടാറങ്ങളു വിടില്ലേ..'
അവൾ പിറുപിറുത്തു..
ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ബൈക്കിന്റെ വേഗത കുറച്ച് അവളുടെ പുറകേ തന്നേയുണ്ട്..
ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ തൊട്ടുപുറകിലായി മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു...
'ബല്ല പോലീസേരും ഈ പണ്ടാറ ചെക്കനെ ഹെൽമറ്റിടാത്തതിനു പിടച്ചെങ്കി റബ്ബേ..'
അവൾ രണ്ടു മതിലുകൾക്കിടയിലൂടെയുള്ള വഴിയിലേക്ക്കയറി..ആവഴിയിലൂടെ അരക്കിലോമീറ്റർ നടന്നാ അവളുടെ വീടായി... അവൾക്ക് സമാധാനമായി..
ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മുഖത്ത് പ്രണയ ഭാവമില്ല..പകരം പേടിച്ച് വിളറിയ മുഖഭാവം മാത്രം അവൻ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് ബൈക്ക് അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് എടുത്തു..
"എനിക്ക്..എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്..ഞാൻ.."
"ന്റെമ്മാാാാ..."
അവൻ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അവൾ കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഓടി.. അവൻ ബൈക്കുമായി ജീവനും കൊണ്ട് പാഞ്ഞു...
ആയിരത്തിലധികം മുസ്ലിം വീടുകളുള്ള ഒരു വലിയ മഹല്ലിലെ പള്ളി സെക്രട്ടറി ആലിയുടെ മകളായിരുന്നു അവൾ...
കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയ മകളെ പറമ്പിലെ വാഴത്തോട്ടം നനച്ച്കൊണ്ടിരുന്ന ആലി കണ്ടു. പെട്ടന്ന് തന്നെ കയ്യിലെ വള്ളം നനച്ചിരുന്ന പൈപ്പ് പണിക്കാരൻ ബംഗാളി പയ്യന്റെ കയ്യിൽകൊടുത്ത് ആലിയും വീട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറി..
ഉമ്മയോട് സങ്കടം പറയുന്ന മോളെ കണ്ട് ആലി കാര്യം തിരക്കി...
"എന്താ മോളേ യ്യ് കരേണത്...."
"മോളകത്ത് പോയി ബല്ലതും കയ്ക്ക് ..ങ്ങളോളോടൊന്നും ചൊയ്ക്കണ്ടാ.."
പിന്നെ കാര്യം പറഞ്ഞത് ഉമ്മയായിരുന്നു..കാര്യം കേട്ടപ്പോൾ ആലി അലറി..
"ആരാണ്ടിയോൻ..കള്ള ഹമുക്ക്..ന്നെ ഓനിക്ക് അറിയില്ലാ.."
"ഇങ്ങളു ബെറുതേ കലിതുള്ളണ്ടാ..നാട്ടുകാരറിഞ്ഞാ പിന്നെ പലതും പറഞ്ഞിണ്ടാക്കും..കെട്ടിച്ച് പോണ്ട പെണ്ണാ.."
"മ്മ്മ്മ്..ആട്ടെ ഓനാരാന്ന് മനസ്സിലായാ.. "
"ഓൾക്കറിഞ്ഞൂടാ..പിന്നെ ഓളൊരു സംശയം പറഞ്ഞു..ഇബടെ പത്രം ഇടാൻ ബന്നിരുന്നോനാണെന്ന്.."
"ഹേ...ആ കാഫിറാ..."
"ഇങ്ങളാഹാലാകാതെ..ഓനാന്ന് സംശയേയുള്ളൂ.."
"മ്മ്മ്മ് നാളെ ഓളെ ക്കാണാൻ ഓൻ ബരോന്ന് നോക്കാം..അപ്പൊ പിടിച്ച് ഓന്റെ ആണ്ട് നേർച്ച നടത്താ.."
അടുത്ത ദിവസം..അതേ സമയം.,
അവളുടെപിറകേ വിളറിയ മുഖവുമായി അവനും..
"ആലിക്കാടെ മോളല്ലേ..എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനിണ്ട്.. "
അവൾ മിണ്ടാതെ തലതാഴ്ത്തി വേഗം നടന്നു..
"ഒരു കാര്യം എനിക്ക് വേണ്ടി ഉപ്പാട് പറയ്യോ... ഇയ്യാളു പറഞ്ഞാ ഉപ്പ കേൾക്കും.. "
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് കാര്യമെന്തന്നറിയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും അവൾ രണ്ട് മതിലുകൾക്കിടയിലൂടെയുള്ള വഴിയിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു..ഉടനെ അവൾ ഓടി..അവൻ ബൈക്ക് സ്പീഡ് കൂട്ടുമ്പോഴേക്കും അവന്റെ മുന്നിൽ ആലിയും കൂട്ടരും ചാടിവീണു..
അവരെ കണ്ടപാടേ ഭയന്ന് വിറച്ച അവൻ രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അപ്പോഴേക്കും അടി വീണിരുന്നു..
" കള്ള പ്പന്നി യ്യ് ന്റെ വീട്ടിൽ പേപ്പറിടുന്നോനല്ലടാ.."
"അതെ ഇക്കാ..ന്നെ തല്ലല്ലേ..ഞാനൊന്ന് പറഞ്ഞോട്ടെ.. "
"മുസ്ലിം പെൺകുട്ടികളെ പെഴപ്പിക്കാൻ നോക്കണല്ലടാ കാഫിറേ..."
അവൻ പെട്ടന്ന് കുതറി
"ഞാനിങ്ങളുദ്ധേശിക്കുന്ന ആളല്ലാ..ഞാൻ പിഴപ്പിക്കാൻ നടക്കുന്നോനല്ലാ..ന്റെ വയറ്റിപ്പിഴപ്പിനു വേണ്ടി നടക്കുന്നോനാ..."
പെട്ടന്ന് എല്ലാരും നിശബ്ദരായി..
"സത്യമാണു..ഞാനീ ഏരിയയിലെ മാതൃഭൂമി പത്രത്തിന്റെ ഏജന്റാണു..കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഇങ്ങളെ നബിയെ പറ്റി മോശമാക്കി എഴുതിയതിൽ പ്രധിഷേധിച്ച് ഇങ്ങളെ മഹല്ലിലെ എല്ലാ വീട്ടുകാരോടും മാതൃഭൂമി പത്രം നിർത്താൻ ഇങ്ങളു കുറിപ്പിറക്കിയില്ലേ..ഇപ്പോ ആയിരത്തിയെണ്ണൂറിലധികം പത്രം ഒറ്റയടിക്ക് നിന്നു.. അതൊന്ന് ഇങ്ങളെ മോളോട് പറഞ്ഞ് ഇങ്ങളെ കൊണ്ട് തീരുമാനം മാറ്റിക്കാൻ വേണ്ടിയാ...അല്ലാതെ...ങ്ങളു വിജാരിക്കും പോലെ..."
അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു..
"ന്റെ വീട്ടിൽ ന്റെ അമ്മയും രണ്ട് പെങ്ങമ്മാരും മാത്രമുള്ളൂ ..അവർക്ക് വേണ്ടിയാ ഞാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്.."
ആലി അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി..
"സാരല്ലാ...പോട്ടെ... ഏതൊരു തന്തയും പ്രതികരിക്കുന്നതേ ഞാനും ചൈതുള്ളൂ.."
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ആലിയും കൂട്ടരും നടന്നു..
"ഇക്കാ..."
അവൻ പുറകിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു..
"ഇക്കാ മാതൃഭൂമി പത്രത്തിന്റെ കാര്യം..ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാ.."
ആലി അവനെ അടുത്തേക്ക് മാടി ...അവന്റെ രണ്ട് തോളിലും കൈവെച്ചു..
"നിനക്ക് നിന്റമ്മയേ ഒരുപാടൊരുപാട് ഇഷ്ടമല്ലേ..."
അവൻ പതിയെ തലയാട്ടി
"മ്മ്മ്മ് ...നിന്റെ ആ പുന്നാര അമ്മ പിഴച്ചവളാണെന്നും വെഭിചാരിയാണെന്നും ഒക്കെ നാളത്തെ മാതൃഭൂമി പത്രത്തിൽ വന്നാൽ ആ പത്രവുമായി ഇവടെയുള്ള വീടുകളിൽ യ്യ് അത് വിതരണം ചെയ്യോ.."
പെട്ടന്ന് ആലിയുടെ കൈ തട്ടി ഇല്ലാ എന്നമട്ടിൽ തലയാട്ടികൊണ്ട് അവിയൻ പിറകോട്ട് പോയി.
"മോനേ..ഇത് വർഗ്ഗീയതയല്ലാ..ഭീകരവാദമല്ല..സ്നേഹമാണു..നീ നിന്റെ അമ്മയെസ്നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ......"
----------====((((())))))=====-------
ശുഭം.
റൗഫ് റഹ്മത്തുള്ള വടക്കേകാട്,
