വിശപ്പിന്റെ പാഠം

മുളകമ്പ് കൊണ്ട് കെട്ടിയ വേലിക്കരികിൽ പത്ത് വയസ്സുകാരൻ അനസ് കണ്ണിനിമ വെട്ടാതെ ദൂരെ ഇടവഴിയിലേക്കും നോക്കിനിൽക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് നേരം കുറച്ചായി .... 

അങ്ങ് ദൂരെ ആ ഇടവഴിയും താണ്ടി തന്റെ ഉമ്മയുടെ വരവും കാത്ത് നിൽക്കൽ അനസിന് പതിവാണ് ... 

അനസിന് അഞ്ച് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അവന്റെ ഉപ്പ നാട് വിട്ട് പോയതാണ് ... അതിന് ശേഷം കുഞ്ഞു അനസ്‌മോനെ വളർത്താൻ ആ ഉമ്മാക്ക് ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പാട് വേണ്ടിവന്നു ... ആരും സഹായത്തിനില്ലന്ന് ബോധ്യമായപ്പോൾ , അനസ് വളരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആ ഉമ്മ വീട്ടുജോലിക്ക് പോയി മകനെ വളർത്തി ... 

അൽപം ദൂരെ മാറി ഒരു വലിയ വീട്ടിലാണ് ഉമ്മ വീട്ടുജോലിക്ക് പോകുന്നത് ... 

അനസ് സ്‌കൂളിൽ പോകാൻ തനിച്ച് തന്നെ ഒരുങ്ങും ... ഉമ്മ നേരെത്തെ പോകുമെന്ന് അവനറിയാം .. 

സ്‌കൂളിൽ പോകാനൊരുങ്ങിയാൽ അവന് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കണമെങ്കിൽ ഉമ്മ വരണം ... വീട്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞാൽ ആ ഇടവഴിയും താണ്ടി ഉമ്മ വരുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഉമ്മയുടെ മടിക്കെട്ടിലേക്കായിരിക്കും ... 

വിശന്ന വയറുമായി ആ മടിക്കെട്ട് നോക്കി വെള്ളമൂറി നിൽക്കുന്ന അനസിന് ഉമ്മ തന്റെ മടിക്കെട്ടിൽ നിന്ന് ജോലിക്ക് പോയ വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊടുത്ത എന്തെങ്കിലും ആഹാരം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ കൊടുക്കും ... എന്നും അതും കഴിച്ചാണ് അനസ് സ്‌കൂളിൽ പോകാറ് ...

ഇന്ന് പക്ഷെ പതിവ് തെറ്റി .. !! 

സ്‌കൂളിൽ പോകാനുള്ള സമയം ആയി ... അവന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സ് സങ്കടപ്പെട്ടു ...ഉമ്മ വരാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞു .. വേലിക്കൽ നിന്ന് മുഷിയുമ്പോൾ വീടിന്റെ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ചെന്നിരിക്കും ....സ്‌കൂളിൽ പോകാനുള്ള സമയത്തേക്കാൾ അവന്റെ കുഞ്ഞു വയറിന്റെ വിശപ്പായിരുന്നു അവനെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയത് ... അവൻ വയറിൽ പിടിച്ച് വീണ്ടും വേലിക്കൽ നിൽക്കും ... മുളകമ്പിൽ അവൻ വയർ ചേർത്ത് വെച്ച് കണ്ണുകളെ ദൂരെ ഇടവഴിയിലേക്ക് ഉമ്മയെ തിരയാൻ വിടും .... 

അവന്റെ വിശപ്പ് സങ്കടമായി കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീരൊഴുകി ... മുളകമ്പ് കെട്ടിയ വേലിയിലെ ഇടയിലൂടെ അവൻ കുനിഞ്ഞ് പുറത്ത് കടന്നു ..ഉമ്മ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആ വലിയ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി അനസ് ഓടി ....

ആ വീട്ടിലേക്ക് അവൻ അന്ന് വരെ കയറിയിട്ടില്ല ...മതിൽ കെട്ടിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൻ അവിടെ തമ്പിട്ടു ..അകത്ത് കയറാൻ അവന് ഭയമായിരുന്നു . മതിലിന്റെ ചെറിയ ഇടയിലൂടെ അവൻ ഉമ്മയെ തിരഞ്ഞു ... തന്റെ ഉമ്മ ആ വീട്ടിലെ പണികൾ ചെയ്യുന്നത് നിറകണ്ണുകളോടെ അവൻ നോക്കിനിന്നു ..

ആ വീട്ടിലെ മുതലാളി ഇന്ന് ഗൾഫിൽ നിന്ന് വരുന്നത് കൊണ്ട് പതിവിൽകൂടുതൽ പണിയുണ്ടായിരുന്നു ആ ഉമ്മാക്ക് ..

'ഉമ്മാ എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ' എന്ന് വിളിച്ച്പറയാൻ അവന് തോന്നി ...

ഉമ്മയുടെ പണികളെല്ലാം തീർന്നെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി .. ഉമ്മ കൈകാലുകൾ കഴുകി വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത് ചെന്നിരുന്നു .. വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരി ഉമ്മാക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ചായയും രണ്ട് കഷ്ണം പുട്ടും വെച്ച് കൊടുത്തു .. ഉമ്മ ചായ വേഗം വലിച്ച് കുടിച്ച് തീർത്തു .. എന്നിട്ട് ആ രണ്ട് കഷ്ണം പുട്ട് എടുത്ത് തന്റെ മടിക്കെട്ടിലേക്ക് വെച്ചു ..

അത് കണ്ട് ആ കുഞ്ഞ് മനസ്സ് പിടഞ്ഞു ..' ഉമ്മ കഴിക്കാതെയാണോ എനിക്ക് .........' 

അവൻ കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് ഓടി .. വീടിന്റെ ഉമ്മുറപ്പടിയിൽ അവൻ ഇരുന്ന് തേങ്ങി ... പിന്നെ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ഉമ്മയെ കാത്ത് പതിവ് പോലെ വേലിക്കൽ ചെന്ന് നിന്നു ..

ദൂരെ ഇടവഴി താണ്ടി ധൃതിയിൽ നടന്ന് വരുന്ന ഉമ്മയെ അവൻ നോക്കി നിന്നു .. അവന്റെ വിശപ്പെല്ലാം അവൻ മറന്ന് പോയി .. അന്ന് വരെ വെള്ളമൂറിക്കൊണ്ട് നോക്കിനിന്ന ഉമ്മയുടെ മടിക്കെട്ടല്ല അവൻ ആ നിമിഷം കണ്ടത് ... തനിക്ക് വേണ്ടി തിന്നാതെ മാറ്റിവെച്ച് വിശപ്പ് സഹിച്ച ഉമ്മയുടെ സ്നേഹമായിരുന്നു ആ മടിക്കെട്ട് നിറയെ ..

ഉമ്മ ഓടിവന്ന് അനസിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് ... മോന് വിശന്നിട്ടുണ്ടാവും ലേ ....എന്ന് പറഞ്ഞ് മടിക്കെട്ടിൽ നിന്ന് ആ രണ്ട് കഷ്ണം പുട്ട് എടുത്ത് ഒരു പാത്രത്തിലിട്ട് അനസിന് വെച്ച് കൊടുത്തു ..

അനസ് ഉമ്മയെ നോക്കി ... 

" ഇക്ക് വിശപ്പില്ല ഉമ്മാ ..ഉമ്മ കഴിച്ചോളിം ..."

" ഉമ്മ കഴിച്ചതാ .. ഇത് മോന്ക്ക് ഉള്ളതാ .."

" എന്നാലും ഇന്ന് ഉമ്മ ന്റെ കൂടെയിരുന്ന് കൈക്കണം ...! എന്നാലേ ഞാൻ കൈക്കൂ ..."

അനസ് വാശിപിടിച്ചു ... ഒടുവിൽ ഉമ്മയും അനസിന്റെ കൂടെയിരുന്ന് കഴിച്ചു ... ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ ഉമ്മകഴിക്കുന്നത് നോക്കിയിരുന്നു ....!!