വയനാട്

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം  ഭാഗം - 1 

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

യാത്ര എപ്പോഴും പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ നൽകും .. പുതിയപാഠങ്ങൾ നൽകും .. 

പുതിയ ഓർമ്മകൾ നൽകും ... 

എന്നെന്നും ഓർത്ത് വെക്കാൻ ചേർത്ത് വെക്കാൻ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ ഒരുപിടി നല്ലനിമിഷങ്ങളെ സമ്മാനിക്കലാണ്  ഓരോ യാത്രകളും .... 

ഇതൊരു യാത്രാ വിവരണമായൊന്നും കണക്കുകൂട്ടണ്ട ...

ചുമ്മാ ഒരെഴുത്തായി കണ്ടാൽ മതി .....

ഇതിൽ എന്നോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്തവർ ഡ്രൈവറടക്കം പതിനൊന്ന് പേരാണ് ... പക്ഷെ ആരുടേയും പേര് പ്രതിപാദിക്കുന്നില്ല .... മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല ആവിശ്യമില്ലന്ന് തോന്നി .....

എന്റെ ജീവിതത്തിൽ പലയാത്രകളും നടത്തിയിട്ടുണ്ട് , യാത്രകൾ എനിക്കെന്നും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ് ....ചിലയാത്രകൾ കാലേകൂട്ടി ദിവസവും സമയവും സ്ഥലവും നിശ്ചയിച്ച് പൊക്കുന്നവയും , ചിലയാത്രകളാകട്ടെ പെട്ടന്നുള്ള , പ്രത്യേകിച്ച് മുന്നൊരുക്കങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത യാത്രകളും ആയിരിക്കും .

ഈ യാത്രക്ക് മുൻപുള്ള ചർച്ചകൾ പലവട്ടം നടന്നു ... 

വാഗമൺ , വയനാട് , ആലപ്പുഴ ഹൗസ്ബോട്ട് അങ്ങനെ സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച് പല ചർച്ചകളും നടന്നു ...

ബഹുഭൂരിഭാഗം പേരും എങ്ങോട്ടായാലും കുഴപ്പല്ല യാത്ര ആയാൽ മതി എന്ന അഭിപ്രായക്കാരാണ് ... എന്നാൽ കൂട്ടത്തിൽ ഒരാൾക്ക് വയനാട് പോണം എന്ന വലിയ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു ... 

പണ്ട് ഒരു സിനിമയിൽ പപ്പു പറഞ്ഞു കേട്ടുതുടങ്ങി സുഹൃത്തുക്കളുടെ നാവിലൂടെ തത്തിക്കളിച്ച 'ഞമ്മടെ താമരശ്ശേരി ചൊരം ' ജീവിതത്തിൽ അയാൾ ഒരിക്കൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ , അവസാനചർച്ചയിലും വാഗമൺ തീരുമാനിക്കുകയും എല്ലാവരും അത് അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും , ആ ഒരാളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് , ആഗ്രഹത്തിന് പത്ത്‌പേരുടെയും മനസ്സ് വയനാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുവെച്ചു .... 

അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഈ യാത്രാ കുറിപ്പിന് ' ഞമ്മടെ താമരശ്ശേരി ചൊരം ' എന്ന് പേരിട്ടത് .... 

പരസ്പരം വിട്ടുവീഴ്ചയും സ്നേഹവും ഐക്യവും തന്നെയാണ് ഇതുപോലുള്ള യാത്രകളിലെ ആദ്യപാഠവും .... 

യാത്രക്ക് മുൻപ് വയനാട്ടിലെ പൊന്മുടിക്കോട്ട എന്നസ്ഥലത്ത് ഒരുമലമുകളിൽ ഒരു റിസോർട്ട് കൂടെയുള്ള , അവിടെ മുൻപ് പോയി പരിചയമുള്ള ഒരുസുഹൃത്ത് ബുക്ക് ചെയ്തു .. യാത്രക്കായി ട്രിപ്പ് ടു വയനാട് എന്നൊരു വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പ് ക്രിയേറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു .. റിസോർട്ടിന്റെ ഫോട്ടോസും വീഡിയോസും ആ സുഹൃത്ത് ഗ്രൂപ്പിൽ പോസ്റ്റുചെയ്തു ... എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമായി .. പക്ഷെ, അങ്ങോട്ട് വണ്ടിപോവില്ല ഒരൽപം നടക്കണം എന്നുകൂടി ആ സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു ..എന്നാൽ നടക്കാനുള്ള ദൂരത്തെ കുറിച്ച് ചിലർക്ക് സംശയംവന്നു .. ഒടുവിൽ ആ സുഹൃത്ത് എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലാവാൻ നാട്ടിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ദൂരപരിധി പറഞ്ഞു .. അത് അത്ര വലിയ ദൂരമൊന്നുമല്ലാന്ന് തോന്നി ... 

അങ്ങനെ പോകാനുള്ള സ്ഥലം വയനാട് , ദിവസം ജൂൺ 14 വെള്ളി , സമയം കാലത്ത് 6 .30 , വാഹനം ട്രാവലർ  എന്ന്  തീരുമാനിച്ചു ...  

യാത്ര തുടരും ...

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം  - 2 

•••••••••••••••••••••••••••••

രാത്രിയിലെ ഉറക്കക്ഷീണം വകവെക്കാതെ ഞാൻ നേരെത്തെ തന്നെ എണീറ്റു . 

എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോകാനൊരുങ്ങിയാൽ പിന്നെ എണീക്കാൻ അലാറം ഒന്ന് വേണ്ടാ .. 

പ്രത്യേകിച്ച് ഇതുപോലുള്ള യാത്രകൾക്ക് . 

ആവേശത്തോടെ കുളികഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ്സ് മാറി തലേന്ന് തയ്യാറാക്കി വെച്ച ബാഗും എടുത്ത് വണ്ടിവരാമെന്ന്  പറഞ്ഞ സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു .. 

അധികം താമസിയാതെ എല്ലാവരും എത്തി . 

യാത്രയിൽ ഹോട്ടൽ ഭക്ഷണം പരമാവധി ഒഴിവാക്കാനായി ഭക്ഷണം പാകംചെയ്യാനുള്ള എല്ലാ സാധനങ്ങളും എല്ലാവിധ തയ്യാറെടുപ്പോടും കൂടിയാണ് പുറപ്പെടുന്നത് .

ചിക്കൻ , മട്ടൻ , ബീഫ് തുടങ്ങി പാചകം ചെയ്യാനുള്ള എല്ലാ സാധനങ്ങളും പിന്നെ മറ്റു ബിസ്കറ്റ് പോലുള്ള അല്ലറ ചില്ലറ സാധനങ്ങളും .. എല്ലാം ഏതാണ്ട് രണ്ട് കാർട്ടൂൺ സാധനങ്ങളുണ്ട് . ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ സ്ഥലം കണ്ട് ആസ്വദിക്കാനല്ല വട്ടം കൂടിയിരുന്ന് വെട്ടിവിഴുങ്ങാനാണെന്ന് ആർക്കും തോന്നിപോകും .. 

അതിൽ ഏറെ കുറെ സത്യമുണ്ടെങ്കിലും എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ഒരു വീട്ടിൽ കൂടിയിരുന്ന് സ്‌നേഹവും സന്തോഷവും പങ്കുവെക്കുക എന്ന ഒരു വലിയ സത്യം ഇതിൽ മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട് ... 

രണ്ട് ദിവസത്തിന് ഒരുങ്ങിയുള്ള യാത്രയല്ലേ അപ്പൊ ചിലപ്പോ പറഞ്ഞ സമയത്ത് ഇറങ്ങാൻ പറ്റിയെന്ന് വരില്ല , സ്വാഭാവികം ..! അധികമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും പറഞ്ഞ സമയത്തിലും കുറച്ചുവൈകി അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ പതിനൊന്ന് പേരും വയനാട് ലക്ഷ്യമാക്കി യാത്ര തിരിച്ചു ... 

ഒരു യാത്ര പുറപ്പെടുമ്പോൾ യാത്രക്ക് ഒരു അമീർ ( നേതാവ് ) നെ നിശ്ചയിക്കുക എന്നത് യാത്രയുടെ മര്യാദയിൽ പെട്ടതാണ് .. 

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കൂട്ടത്തിലെ ഒരാളെ അമീറായി തീരുമാനിച്ചു ..!

വണ്ടി പുറപ്പെട്ട് അഞ്ചുമിനിറ്റ് ആയിക്കാണും അപ്പോഴാണ് ഒരു സാധനം എടുക്കാൻ മറന്നത് .. 

പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല വണ്ടി നിർത്തി തിരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു . ആർക്കും ശകുനത്തിലൊന്നും വിശ്വാസമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് എതിരഭിപ്രായമില്ലായിരുന്നു ...

ഡ്രൈവറുടെ ഉള്ളിൽ ഇനി എന്തെങ്കിലും മിന്നിമാറിയോ എന്നറിയില്ല .... 

അങ്ങനെ വീണ്ടും യാത്ര തിരിച്ചു .. 

വണ്ടിയിലുള്ള ഡ്രൈവറടക്കം പന്ത്രണ്ട് പേരുടെയും ലക്ഷ്യവും മനസ്സും ഏതാണ്ട് ഒന്നാകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി ..

നല്ല കാലാവസ്ഥ .. പ്രകൃതി ഞങ്ങളുടെ യാത്രക്ക് അഭിവാദ്യം അർപ്പിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി .

എന്റെ നാടായ വടക്കേകാട് നിന്നാണ് യാത്ര പുറപ്പെട്ടത് .ഏതാണ്ട് മാറഞ്ചേരി ആയപ്പോൾ പ്രാതൽ കഴിഞ്ഞിട്ടാവാം യാത്ര എന്നായി ... 

നേരെത്തെ കഴിച്ചാൽ വണ്ടിയിൽ ഇരുന്ന് വയറിൽ ഗ്യാസ് കെറ്റാണ്ടാന്നും ഉണ്ട് ... 

അങ്ങനെ വലിയകുഴപ്പമില്ലാത്ത ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറി . 

ഓരോരുത്തർ അവരവർക്ക് വേണ്ടത് ഓർഡർ ചെയ്തു . ഞാൻ മാത്രം ഓർഡർ ചെയ്തില്ല . ഞാൻ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടത് സപ്ലെ ചെയ്യാൻ നിന്നു .. 

റൗഫ് ഹോട്ടൽ ഫീൽഡായ കാരണം എല്ലാവർക്കും സപ്ലെ ചെയ്തിട്ടേ കഴിക്കുള്ളു എന്ന് ആരോ കമന്റ് ചെയ്തതായി തോന്നി .. 

സത്യത്തിൽ അതായിരുന്നില്ല , ഭക്ഷണത്തിന് അരമണിക്കൂർ മുൻപ് ഒരു ഗുളിക കഴിക്കാനുണ്ട് . ആ സമയം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യുവായിരുന്നെന്ന് കൂട്ടത്തിൽ ചിലർക്കെങ്കിലും മനസ്സിലായിക്കാണും .. 

അങ്ങനെ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് വയറ് നിറഞ്ഞതിന്റെ സന്തോഷം കണ്ടുകൊണ്ട് ഡ്രൈവർ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു .... 

പിന്നെ കാഴ്കൾ കണ്ട് കൊണ്ട് ചിലർ , സംസാരിച്ച് കൊണ്ട് ചിലർ , മൊബൈലിൽ കണ്ണുംനട്ട് ഞാനും ചിലരും , ഉറക്കക്ഷീണം കണ്ണിൽ തൂങ്ങി മറ്റു ചിലർ .... 

ഇതൊന്നും ഇല്ലാതെ വയനാട് ലക്ഷ്യമാക്കി

വണ്ടിയോടിക്കുന്ന ഡ്രൈവറും ..

ഞമ്മടെ താമരശ്ശേരി ചൊരം കാണാൻ കൊതിയൂറി സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുന്ന മ്മ്‌ടെ ചെങ്ങായിയും ... 

യാത്ര തുടരും ...

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം  - 3 

•••••••••••••••••••••••••••••••

യാത്ര കുറച്ചുദൂരം നീങ്ങിയപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും ക്ഷീണമെല്ലാം കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞുപോയി ... പിന്നെ എല്ലാവരും സംസാരത്തിൽ മുഴുകി .. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചെറിയചെറിയ തമാശകൾ പറഞ്ഞ് യാത്രക്ക് ഒന്ന് ഉണർവ് നൽകി ... 

ഞാൻ മുൻസീറ്റിൽ ചെന്നിരുന്ന് മൊബൈലിൽ പുറം കാഴ്ചകളുടെ വീഡിയോ പകർത്തികൊണ്ടിരുന്നു ... 

വയനാട്ടിലേക്ക് അടുക്കും മുൻപേ പ്രകൃതി അതിന്റെ ഭംഗി കാണിച്ച് മാടിവിളിക്കുന്നുണ്ട് ... 

കൂട്ടത്തിൽ പലപ്രായക്കാരുണ്ടെങ്കിലും ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞവനും ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയവനും ഒരേ മനസ്സാണ് . അത് തന്നെയാണ് യാത്ര ഞങ്ങൾക്ക് ആവേശം നൽകിയത് ..

അതിനിടെ ഉച്ചക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ബീഫ്‌റോസ്റ്റിന്റെ പാത്രം തന്റെ മാറോട് ചേർത്ത് സീറ്റിൽ ചുരുണ്ട് കൂടികിടന്നുറങ്ങുന്ന സുഹൃത്തിന്റെ കാഴ്ച്ച ഞങ്ങളിൽ ചിരിയുണർത്തി ... 

ഞങ്ങളുടെ വാഹനം കവലകളിൽ നിന്ന് കവലകളിലേക്കും ടൗണുകളിൽ നിന്ന് ടൗണുകളിലേക്കും പുറം കാഴ്ച്ചകളെ കീറിമുറിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു ... 

യാത്ര പുറപ്പെട്ടത് വെള്ളിയാഴ്ചയായത് കൊണ്ട് വഴിയിൽ ജുമുഅ യുടെ സമയമായാൽ പള്ളിയിൽ കയറണം .. അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ . ഉച്ചക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ബീഫ് വണ്ടിയിൽ കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ അത് എ

ന്ത് കൂട്ടി കഴിക്കണം എന്നുള്ള ചർച്ച വന്നു .. 

വയനാട് എത്തിയാൽ ഉടനെ നെയ്ച്ചോറും ഉണ്ടാക്കി ബീഫും കൂട്ടി കഴിക്കാമെന്ന ചർച്ച വന്നെങ്കിലും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള സമയം ഒരുപാട് വൈകിപ്പോകും എന്ന കാരണം കൊണ്ട് ആ ചർച്ച തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ചീറ്റിപ്പോയി ... 

അപ്പോഴാണ് വണ്ടിയിൽ പഴം പൊരിയുണ്ടെന്നും അതും ബീഫും കൂട്ടി ഒരു പിടിപിടിക്കാമെന്ന് ഒരുത്തൻ ചർച്ചക്ക് തുടക്കമിടുന്നത് ... 

കേട്ടപാടെ പലരും നിനക്ക് വട്ടാണോ എന്ന ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചപോലെയായി പ്രതികരിച്ചത് .. എന്നാൽ അതിനോട് സപ്പോട്ട് ചെയ്ത ചിലരും ഉണ്ട് . 

നെയ്യപ്പം ബീഫും കഴിക്കുന്ന കടകളുണ്ട് , പഴം പൊരിയും ബീഫും കഴിക്കുന്ന കടകളും ഉണ്ട് എന്നൊക്കെയായി വാദങ്ങൾ .. 

എന്തായാലും ബഹുഭൂരിഭാഗം പേരും ഇത് ആദ്യമായി കേൾക്കുന്നത് കൊണ്ട് അതും തള്ളിപ്പോയി .... 

അപ്പോഴേക്കും വണ്ടി നമ്മടെ താമരശ്ശേരി ചുരം എത്തി ... 

ഞാനടക്കം എല്ലാവരും ഒന്നോ അതിലധികമോ പ്രാവിശ്യം കണ്ടതാണെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി കാണാൻ കൊതിച്ച് , ആദ്യമായി കാണാൻ പോകുന്ന ആ ഒരാളുടെ ആവേശവും ആഹ്ലാദവും എന്തായിരിക്കും എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു എല്ലാവരും ....

യാത്ര തുടരും ....

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം  - 4 

•••••••••••••••••••••••••••••••••

വയസ്സിത്രയൊക്കെയായിട്ടും ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും താമരശ്ശേരി ചുരം കണ്ടിട്ടില്ലന്ന് പറയുന്നതിലല്ല കൗതുകം അത് കാണാനുള്ള ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ പോലുള്ളൊരു മനസ്സ് ആ ഒരു സംസാരത്തിൽ അയാൾ പ്രകടിപ്പിച്ചതാണ് എല്ലാവരിലും കൗതുകവും പുഞ്ചിരിയും വിരിയിച്ചത് ... 

അയാളുടെ താമരശ്ശേരി ചുരം കാണാനുള്ള ആകാംക്ഷ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും മുൻപ് കണ്ടതാണെങ്കിലും വീണ്ടും ആ ചുരം കാണാൻ മനസ്സിൽ ഒരാശ പൂത്തുലഞ്ഞു ... 

പണ്ട് സ്‌കൂളിൽ നിന്ന് ടൂർ പോകുന്ന കുട്ടികളുടെ മനസ്സുപോലെ എല്ലാവരും ആ മനോഹര കാഴ്ചകാണാൻ പൂതിപൂണ്ടിരിന്നു ...! 

ചില സ്ഥലങ്ങളും കാഴ്ച്ചകളും എല്ലാം നമ്മെ ചില ഓർമ്മകളിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോകും ... 

കൂടെയുള്ളവരാരും അറിയാതെ എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ കുറച്ച് കാലം പിറകോട്ട് കൂട്ടികൊണ്ടുപോയി .. അന്ന് കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ , എന്തിനെന്നില്ലാതെ നടത്തിയ ചിലയാത്രകൾ ... ശരീരത്തിന്റെ ഞെരമ്പുകളിൽ ചോര ചൂടുപിടിച്ച് തലച്ചോറിൽ തിളച്ച് മറിയുന്ന കാലത്തെ ഓർത്തവെക്കാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ചില ഓർമ്മകൾ .... വേണ്ടാ ...!! എന്റെ ഓർമ്മകളെ അധികം പിറകോട്ട് പോകും മുൻപ് ഞാൻ തിരിച്ചു വിളിച്ചു ...

അങ്ങനെ വണ്ടി താമരശ്ശേരി ചുരം കയറാൻ പോകുന്നു ... പക്ഷെ ചുരംകാണാൻ കണ്ണും മനസ്സും കുളിർകൊണ്ട് കാത്ത് നിന്ന ആ ചെങ്ങായി ദേ മൊബൈലിൽ ക്രിക്കറ്റ് കളി കണ്ട് ആസ്വദിച്ചിരിക്കുന്നു..!!

കളികാണുന്ന ഹരത്തിൽ നിന്ന് അയാളെ തട്ടിവിളിച്ച് ചുരം അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കാണിച്ചുകൊടുത്തു ... 

അയാൾ ആ സീറ്റുകളിൽ പിടിച്ച് കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് പുറം കാഴ്ച്ചകളിലേക്ക് തലയിട്ട് നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ മനസ്സിൽ കുളിർകോരുന്ന അനുഭൂതിയായിരുന്നു ...

വയനാടിന്റെ ഭംഗിയെ മോഹിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് ചുരം നാണംപൂണ്ട് നിന്നു .. എത്ര കണ്ടാലും ആദ്യമായി കാണുന്ന ഒരു അവസ്ഥ ..!  

ചുരത്തിലൂടെ വളഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു പോകുന്ന റോഡുകളെല്ലാം സൗകര്യങ്ങൾ വരുത്തി കൂടുതൽ യാത്രക്ക് അനിയോജ്യമാക്കിയിരുന്നു ...

എന്നാൽ ഇതൊന്നും ആസ്വദിക്കാതെ ഉറങ്ങുന്നവരുമുണ്ട് .. ഒരു പക്ഷെ ഇതൊക്കെ ഒരുപാട് കണ്ടത് കൊണ്ടാകാം ... അല്ലെങ്കിൽ ചുരം കയറുമ്പോൾ ശാരീരിക അസ്വസ്ഥത ഉള്ളത്കൊണ്ടാകാം ...

എന്തായാലും എനിക്ക് പ്രകൃതിയുടെ എല്ലാഭംഗിയും ആസ്വാദനമാണ് .. 

ചുരം അതിന്റെ ഭംഗി ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ വർണ്ണമനോഹര ചിത്രങ്ങളായി അവശേഷിപ്പിച്ച് മറഞ്ഞുപോയി .... 

ചുരം കയറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യം കണ്ട ഒരു സ്ഥലത്ത് ഒരുപാട് കടകൾ കണ്ടു .. അതിൽ തേനും മറ്റു വയനാടൻ സാധനങ്ങളും വിൽക്കുന്ന ഒരു കടയുടെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി ..

എന്തെങ്കിലും വാങ്ങുന്നത് തിരിച്ച് വരുമ്പോഴാകാം എന്ന് പലരും അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു .. അങ്ങനെ തൽക്കാലം താമസസ്ഥലത്ത് എത്തിയാൽ ഇടക്ക് കുടിക്കാനായി നന്നാരി സർബത്ത് വാങ്ങി ... 

അത്ര നേരം യാത്രചെയ്ത ക്ഷീണം ഒന്ന് മാറ്റി വണ്ടി യാത്ര തുടർന്നു ... 

ആദ്യം ജുമുഅ നമസ്കാര സമയമായത് കൊണ്ട് അടുത്തുള്ള പള്ളിയെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി ... 

ജുമുഅ കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും 

യാത്ര തുടരും ...........

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം  ഭാഗം - 5

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

യാത്ര തുടരും മുൻപ് ടൗണിൽ നിന്ന് വേണ്ട സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി ... 

ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് സാദനങ്ങൾ കിട്ടാൻ കുറച്ച് ദൂരം താഴെയിറങ്ങി പോണം ..

ഉച്ചക്കുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള ചർച്ചയിലായി പിന്നെ .., 

വണ്ടിയിൽ പാകം ചെയ്ത ബീഫുണ്ട് .. അത് കഴിക്കാൻ കുബ്ബൂസ് , പൊറോട്ട , ബ്രഡ്ഡ് അങ്ങനെ പല ചർച്ചകളും , ഒടുവിൽ ഒരു നല്ല ഹോട്ടൽ കണ്ടു . അവിടന്ന് ഫുഡ് കഴിക്കാമെന്നും ബീഫ് രാത്രിയിൽ കഴിക്കാമെന്നും ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടെങ്കിലും ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് നെയ്‌ച്ചോർ വാങ്ങി ബീഫും കൂട്ടി കഴിക്കാമെന്നായി ... എന്നാ പിന്നെ കടക്കാരോട് സംസാരിച്ച് അവിടെ തന്നെയിരുന്ന് കഴിക്കാമെന്നായി ... അങ്ങനെ അത് തീരുമാനമായി .. ആ ബീഫും നെയ്ച്ചോറും ഒരു തീരുമാനമായി ...

പിന്നീട് ഞങ്ങൾ താമസിക്കാൻ ബുക്ക് ചെയ്ത റിസോട്ടിലേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചു ...  

വയനാട് അതിന്റെ ഭംഗി ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ആസ്വദിക്കാനായി തുറന്നിട്ടു തന്നു ... ഒരു നിഷ്കളങ്ക ഹൃദയമുള്ളവന്റെ പുഞ്ചിരിപോലെ ...

കണ്ണുകളിൽ വയനാടിന്റെ ഓരോ ചിത്രങ്ങളും വർണ്ണമനോഹരങ്ങളായിരുന്നു ...!!!

വണ്ടി പൊന്മുടിക്കോട്ടയിൽ നിന്ന് ഒരു കുന്ന് കയറി രണ്ട് കിലോമീറ്റർ ഉള്ളിലേക്ക് ...അതൊരു ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള വഴിയായിരുന്നു .. അതിന്റെ അടുത്താണ് ഞങ്ങൾ ബുക്ക് ചെയ്ത റിസോർട്ട് .. 

കുറച്ച് ദൂരം ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ പിന്നെ വഴി അടച്ചതാണ് കണ്ടത് .. ആ റോഡ് കോൺഗ്രീറ്റ് ഇട്ട് നന്നാക്കിയിട്ടുണ്ട് .. പക്ഷെ ഇന്ന് ഒരു വണ്ടിയും അങ്ങോട്ട് വിടില്ല .. നാളെ നാലുമണിക്ക് എം എൽ എ വന്ന് ഉദ്‌ഘാടനം കഴിഞ്ഞിട്ടേ വണ്ടികൾക്കായി തുറന്ന് കൊടുക്കുകയുള്ളു .. 

വഴി മുളകമ്പ് കൊണ്ട് തട വെച്ച് അവിടെ ബൈക്കിൽ നാട്ടുകാരായ രണ്ട്മൂന്ന് ചെറുപ്പക്കാരിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു ... 

അരകിലോമീറ്ററോളം ഉയരത്തിൽ നടന്നുകയറണം .. ഞങ്ങളുടെ കയ്യിലാണെങ്കിൽ അത്യാവശ്യം ലഗ്ഗേജുമുണ്ട് .. ഇതെല്ലാം എടുത്ത് അങ്ങോട്ട് കയറുക എന്നത് വലിയ പ്രയാസമായി ... 

ഞങ്ങളിൽ ഒരുവനാണ് ആ റിസോർട്ട് ബുക്ക് ചെയ്തത് .. തുടക്കത്തിൽ അവൻ വണ്ടി അങ്ങോട്ട് പോകില്ലെന്നും കുറച്ച് നടക്കാനുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നു .. പക്ഷെ അത് ഇത്ര വലിയ പണിയാകുമെന്ന് ആരും കരുതിയില്ല ... അവനോട് കൂട്ടത്തിലുള്ള ചിലർ ചൂടായി .. ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയാണ് ഇവിടെയുള്ളത് എന്ന് എന്ത്കൊണ്ട് നീ നേരെത്തെ പറഞ്ഞില്ല എന്ന് പറഞ്ഞായിരുന്നു അവനുനേരെ തിരിഞ്ഞത് .. പക്ഷെ, അവൻ ഞാനത് നേരെത്തെ പറഞ്ഞതാണെന്ന് പറഞ്ഞ് തടിതപ്പാൻ ശ്രമിച്ചു ... 

വണ്ടി തിരിച്ച് മറ്റേതെങ്കിലും സ്ഥലത്തേക്ക് പോയാലോ എന്നും ചർച്ച വന്നു ...

അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ചെറുപ്പക്കാരോട് ഞങ്ങളെ ഒന്ന് കടത്തിവിടണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു ...പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞതല്ലേ ഇനി എം എൽ എ വന്ന് ഒന്ന് ഉദ്ഘടാനം ചെയ്യണമെന്നല്ലേ ഉള്ളു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് നോക്കി .. പക്ഷെ ആ നാട്ടുകാർ സമ്മതിച്ചില്ല .. ഒരു പക്ഷെ അവരുടെ വലിയ ഒരു സ്വപ്ന സാക്ഷാൽക്കാരമായിരിക്കും അത് ...

ഞങ്ങൾക്കത് മനസ്സിലായി .. അത്കൊണ്ട് തന്നെ അവരോട് അധികം തർക്കിക്കാൻ നിന്നില്ല ... ഞങ്ങൾക്ക് തൽക്കാലം ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയെങ്കിലും അവരോട് ഒരു ബഹുമാനമൊക്കെ തോന്നിയ നിമിഷമായിരുന്നു അത് ...!!

ഇനി എന്ത് ചെയ്യും എന്നായി എല്ലാവരും ... 

ഒന്നുകിൽ തിരിച്ച് മറ്റെങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോവുക , അല്ലെങ്കിൽ അര കിലോമീറ്ററിന് മേലെയുള്ള ആ കയറ്റം എല്ലാ സാധനങ്ങളും പെറുക്കി കയറുക ...

ആ ഒരു വലിയ തീരുമാനമെടുത്ത് ഞങ്ങളുടെ 

യാത്ര തുടരും ......

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം  ഭാഗം - 6 

•••••••••••••••••••••••••••

ചില തടസ്സങ്ങളും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും യാത്രക്ക് ഊർജ്ജം പകരും എന്ന ചിന്ത ഉൾകൊണ്ട് എല്ലാവരും അങ്ങനെ ആ കയറ്റം കയറാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു .. 

വണ്ടിയിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ ഇറക്കി ഒരു ചെറിയ തട്ടിക്കൂട്ട് കടയുടെ മുന്നിൽ ഇറക്കി വെച്ചു .. 

ഓരോരുത്തരുടെ ലഗേജിനുപുറമെ രണ്ട് കാർട്ടൂണും മറ്റു സാമഗിരികളും അടക്കം കുറച്ച് സാധനങ്ങളുണ്ട് ...ഇതെല്ലാം കൊണ്ട് ആ കയറ്റം കയറുക എന്നത് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു .. 

അവസാനമായി ആ നാട്ടുകാരോട് ഞങ്ങളുടെ സാധനങ്ങൾ ഒന്ന് മുകളിലെത്തിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും നിങ്ങൾ ചെയ്ത് തരണമെന്ന് പറഞ്ഞു ..

ഒടുവിൽ അവർ ഒരു അർബാന കൊണ്ടുവന്നു .. പറ്റാവുന്ന ലഗേജുമായി ഞാനും മറ്റു മൂന്നുപേരുമൊഴികെ എല്ലാവരും ആ കയറ്റം കയറി ... 

അർബാനയിൽ കാർട്ടൂണുകളും മറ്റു ചില സാധനങ്ങളും കയറ്റി മുന്നിൽ കയർ കെട്ടി ഒരാൾ വലിച്ചു രണ്ട്പേർ അർബാന തള്ളിക്കൊടുത്തു .. ഞങ്ങൾ അവരെ സഹായിച്ചു .. 

ഞങ്ങളുടെ ബാഗും എടുത്ത് ആ കയറ്റം കയറാൻ ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടി ... എന്നാലും തമാശകൾ പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും ഒരു വിധം ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ റിസോർട്ടിലേക്ക് എത്തി ... 

ആ കുന്നിൻമുകളിൽ നിന്നുള്ള കാഴ്ച്ച എല്ലാ ക്ഷീണവും അകറ്റി മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഉന്മഷം നൽകി .. 

വയനാട് ഞങ്ങളെ ചെറിയ ഒരു കുളിർമഴകൊണ്ട് ആനയിച്ചു ... 

ഇനി രണ്ട് ദിവസം പ്രകൃതിയുടെ സുന്ദര കാഴ്ച്ചകളും കണ്ട് ആസ്വദിച്ച് ആ റിസോർട്ടിൽ നല്ല ഭക്ഷണമെല്ലാം ഉണ്ടാക്കി  ആകാശ നീലിമയിലേക്ക് പറക്കാൻ വിട്ട പട്ടംപോലെ മനസ്സിന് പറന്നുനടക്കുന്ന കുറെ നല്ല നിമിഷങ്ങൾ പ്രകൃതിയുടെ സമ്മാനമായിരിക്കും ...

വയനാടിന്റെ നെറുകയിൽ വലിയൊരു മലമുകളിൽ ചുറ്റും കാട് കൊണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു റിസോർട്ട് .. പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് എത്ര ദിവസം താമസിച്ചാലും മതിവരാത്ത ഒരു സ്ഥലം ... 

റിസോട്ടിന് പുറത്ത് ഒരു ചെറിയ വീടുപോലെ കിച്ചനും അതിന്റെ അടുത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള ഒരു സ്ഥലവും ... 

എല്ലാവരും അകത്ത് ബാഗുകളും മറ്റും ഒതുക്കിവെച്ചു .. നാല്‌റൂമുകളായിരുന്നു .. ഓരോരുത്തർ അവർക്കുള്ള റൂമുകൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു ...

നന്നായി ഒന്ന് കുളിച്ച് ഫ്രഷായി എല്ലാവരും റിസോട്ടിന്റെ മുൻവശത്ത് ഇരിക്കാനുള്ള തിണ്ണയിൽ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ച് നല്ല ചായയും പഴംപൊരിയും കൂട്ടി കഴിച്ചു .....

ചിലർ അൽപം റസ്റ്റ് ചെയ്തു ... ചിലർ രണ്ട് ദിവസം താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ ചുറ്റും നടന്ന് നോക്കുന്നുണ്ട് ... ഞാൻ എന്റെ മൊബൈൽ എടുത്ത് കാമറ ഓൺ ചെയ്ത് പ്രകൃതിയുടെ പുഞ്ചിരി പകർത്തിയെടുത്തു .....

റിസോട്ടിന്റെ മുന്നിലുള്ള ചെറുമതിലിൽ കയറിനിന്നാൽ അങ്ങ് ദൂരെ മനോഹര കാഴ്ച്ചകളുടെ ഒരു താഴ്‌വര കാണാമായിരുന്നു ... പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു മനോഹാര്യത ആ സ്ഥലത്തിനുണ്ടായിരുന്നു ... ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടാവ് എത്ര ഭംഗിയായിട്ടാണ് പ്രകൃതിയെ ഒരുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നത് ... 

വയനാട് ഇരുട്ട് പുതച്ച് തുടങ്ങി ....

നേർത്ത തണുപ്പുണ്ട് ... മഴ ഒന്ന് ചാറി എന്നല്ലാതെ വലിയ മഴയോ തണുപ്പോ ഉണ്ടായില്ല ... 

കാലാവസ്ഥ പ്രവചനം അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല .... 

ആരോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു നമ്മളൊക്കെയല്ലേ ഈ മലകയറിയത് അപ്പൊ പിന്നെ ഇതൊക്കെ തന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചാൽ മതി എന്ന് ... 

വിശേങ്ങൾ ഇനിയുമുണ്ട് ....യാത്രയുടെ അനുഭവങ്ങൾ ഇനിയും 

തുടരും ......!!!!

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം  ഭാഗം - 7

••••••••••••••••••••••••••

ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന റിസോട്ടിന്റെ താഴെയിറങ്ങിയാൽ ഒരു ചെറിയ മറ്റൊരു റിസോട്ടുണ്ട് ഞാനും മറ്റുമൂന്നുപേരും കൂടി അത് കാണാനായി പാറക്കെട്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ കുറ്റികാടിനുനടുവിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ...ശെരിക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വഴികൾ .. നേരം ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങുന്നു .... ഒളിവിൽ താമസിക്കാൻ പറ്റിയ സ്ഥലമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആരോ ഒരാൾ പറഞ്ഞു , പറയാൻ പറ്റില്ല പണ്ട് സഖാക്കൾ ഒളിവിൽ താമസിച്ചിട്ടുണ്ടാകും ഇവിടെയൊക്കെ .. 

എന്തായാലും അവിടെ താമസിക്കാൻ വരുന്നവക്ക് ഇത്തിരി ചങ്കുറപ്പ് വേണം ... ഇല്ലെങ്കിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്നവരാകണം .... 

എന്തായാലും ഞങ്ങൾ മെല്ലെ തടിതപ്പി .....

രാത്രി റിസോട്ടിന്റെ പുറത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ അവിടെയുമിവിടെയുമായി ചിലർ ഫോൺ ചെയ്യുന്നു ... ചിലർ വീഡിയോ കോൾ ചെയ്ത് വീട്ടുകാർക്ക് ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന റിസോട്ട് കാണിക്കുന്നുണ്ട് ... അക്കൂട്ടത്തിൽ ഈയുള്ളവനുമുണ്ട് ... 

രാത്രിയിലെ ഭക്ഷണം ഒരുക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് ... 

ഞങ്ങൾ വരുമ്പോൾ കൊണ്ടുവന്ന ചിക്കൻ ചുട്ടെടുക്കാനുള്ള കരിയും ഗ്രില്ലും മറ്റു സാധനങ്ങളും റെഡിയാക്കി ... 

പലരും പലരീതിയിൽ ഓരോ പണികളിൽ ഏർപ്പെട്ടു ... 

അങ്ങനെ സമയം കടന്നുപോയി .... എല്ലാവരും ഒത്തോരുമിച്ച് തമാശകൾ പറഞ്ഞ് രസകരമായി പാചകം നടന്നു .... 

അങ്ങനെ ചിക്കൻ ചുട്ടതും , ഹമ്മൂസും സലാഡും റെഡി ... 

കഴിക്കാനുള്ള സ്റ്റീൽ പ്ലെയിറ്റും ക്ലാസും കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു ... ഡിസ്പോസിബിൾ മാലിന്യം ഒഴിവാക്കാനായി അത്കൊണ്ട് .. 

അങ്ങനെ തൃപ്തിയോടെ ഞങ്ങൾ ഒരു വീട്ടിലെ അംഗങ്ങളെ പോലെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ...സത്യത്തിൽ സ്ഥലങ്ങൾ ചുറ്റിനടന്നു കാണുന്നതിനേക്കാൾ ഞങ്ങൾ ഒരേമനസ്സോടെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതും ഇതൊക്കെ തന്നെയായിരുന്നു ...ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുക .. ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണവും സ്നേഹവും പങ്കുവെക്കുക .... തമാശകൾ പറഞ്ഞ് കുറെ ചിരിക്കുക .... 

ഇതിനിടയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സ് തളർന്നത് ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള രണ്ട് പേർക്ക് സുഖമില്ലാതായതാണ്  ....വലിയ കാര്യമല്ലെങ്കിലും ചെറുതായിട്ടെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിൽ മങ്ങൽ വീണു ....

സുഖമില്ലാതായവരും മറ്റു ക്ഷീണമുള്ളവരും കിടന്നു ... 

ഞങ്ങൾ അഞ്ചോ ആറോ പേർ തീ കായാനിരിന്നു ....

ഓരോ ചായകൂടി ആവാമായിരുന്നു എന്നൊരു അപിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നു .. പിന്നെ വേണ്ടന്ന് വെച്ച് ഞങൾ സംസാരിച്ചിരുന്നു ... 

അതിനിടെ കൂട്ടത് രണ്ട്മൂന്ന് പേർ പഴയ ഗാനങ്ങളുടെ ശകലങ്ങൾ മൂളി .... 

ആരാത്രി ശെരിക്കും ആസ്വദിച്ച് ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങാനായി പിരിഞ്ഞു ..... 

എരിഞ്ഞമർന്ന വിറകുകൊള്ളികൾ പുകഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു ...... 

നിലാവിന്റെ പട്ടുടുവ ചുറ്റി രാവ് പുഞ്ചിരിതൂകി നിന്നു ..... 

അങ്ങനെ ജൂൺ 14 വെള്ളിയാഴച്ച അവസാനിച്ചു ... 

അടുത്ത ദിവസത്തെ വിശേഷങ്ങളുമായി 

തുടരും ......

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം  ഭാഗം - 8 

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

ജൂൺ 15 ശനി ...

രാവിലെ അഞ്ച് മണിക്ക് തന്നെ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു .... പ്രഭാത പ്രാർത്ഥന കഴിഞ്ഞ് 

പലരും ക്ഷീണം കാരണം വീണ്ടും മയങ്ങി .. ഞങ്ങൾ അഞ്ചുപേർ ഞങ്ങളുടെ റിസോട്ടിൽ നിന്നും പിന്നെയും ഉയരത്തിൽ നിൽക്കുന്ന അട്ടമല എന്ന മല  കയറാൻ പുറപ്പെട്ടു ... 

വെളിച്ചം വെച്ച് വരുന്നതേയുള്ളു ...ആറുമണിക്ക് മലമുകളിൽ എത്തണം ...ഉദയസൂര്യന്റെ ഭംഗി കുറച്ചുകൂടി നന്നായി കാണാൻ പറ്റും എന്ന് കൂട്ടത്തിൽ മുൻപരിചയമുള്ള സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞിരുന്നു ...

അങ്ങനെ കുറ്റികാടിനുള്ളിലൂടെ പാറക്കെട്ടുകളിൽ പിടിച്ച് ഒരു വിധം അങ്ങ് കയറിപറ്റി .... 

നേരം വെളുത്ത് വരുന്ന സമയമായെത് കൊണ്ടാകാം വലിയ ക്ഷീണമൊന്നും അനുഭവപ്പെട്ടില്ല  ..

പോകുന്ന വഴിയിൽ നിറയെ അട്ടകളാണ് ... അട്ട നിറഞ്ഞത് കൊണ്ടാവാം ആ മലക്ക് അട്ടമല എന്ന പേര് വീണത് ...

ഞങ്ങളുടെ കൂടെയുള്ള സഹോദരൻ കാൽ പുല്ലിൽ വെച്ച് മനപ്പൂർവ്വം അട്ടയെ കൊണ്ട് കടിപ്പിക്കുന്ന രംഗം കണ്ടപ്പോൾ അതിശയം തോന്നി .

അവൻ പറയുന്നത് അട്ട ചീത്ത രക്തമാണ് കുടിക്കുന്നത് അത് കൊണ്ട് അത് ശരീരത്തിന് നല്ലതാണെന്ന് എന്നാണ് ... 

എന്തായാലും ഞങ്ങൾ അട്ട കടിക്കല്ലേ എന്ന സൂക്ഷ്മതയിലാണ് നടക്കുന്നത് .. 

മലമുകളിലെത്തിയപ്പോൾ മൂടൽ മഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഒന്നും കാണാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ .!

മേഘങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അകപ്പെട്ടത് പോലെ തോന്നി .. ഉദയം കാണാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും മനോഹരമായ ഒരു പ്രഭാത കാഴ്ച്ച കാണാൻ സാധിച്ചു .. 

പതിയെ മൂടൽമഞ്ഞ് നീങ്ങി തുടങ്ങുമ്പോൾ ഇളംകാറ്റിൽ നേർത്ത മുടിയിഴകൾ പാറുമ്പോൾ മുഖം തെളിഞ്ഞുവരുന്ന ഒരു സുന്ദരിയെ പോലെ വയനാടിന്റെ പ്രകൃതി ഭംഗി തെളിഞ്ഞു വന്നു ... 

തണുപ്പിന്റെ കോരിത്തരിപ്പിനേക്കാൾ ആ ഭംഗി ആസ്വദിക്കുമ്പോഴുള്ള മനസ്സിന്റെ കുളിരായിരുന്നു ഏറെ സന്തോഷം തന്നത് .. 

പിന്നെ പതിയെ ആരോ നടന്നു തെളിഞ്ഞ വഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ താഴെ റിസോട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി .. 

ഞങ്ങൾ തിരിച്ചെത്തുമ്പോഴേക്കും ചിലരെല്ലാം എഴുന്നേറ്റ് പ്രാതൽ കഴിക്കുന്ന തിരക്കിലാണ് .. ഞാനൊന്നും നോക്കിയില്ല താറാവ് മുട്ട കൊണ്ട് ബുർജി ഉണ്ടാക്കി ബ്രഡ്ഡും കൂട്ടി അടിച്ചു ... 

പിന്നെ ഞങ്ങൾ കളികളിൽ ഏർപ്പെട്ടു ...  

ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന്റെ പണികൾ അപ്പുറത്ത് തുടങ്ങി .. 

നല്ല മട്ടൻ ബിരിയാണിയും കോഴി പൊരിച്ചതും ... 

കളി ആവേശം കേറി വരുമ്പോൾ അവിടെ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്നതിന്റെ മണം പരന്നു ... 

ഭക്ഷണം റെഡി .. കളി അവിടെ അവസാനിപ്പിച്ചു .. 

നല്ലൊരു കുളി പാസാക്കി വയറും മനസ്സും നിറച്ച് ഉണ്ട് ഒരൽപം വിശ്രമിച്ചു ....

ചെറുതായി ഒരു മഴപെയ്ത് ഞങ്ങളെ വയനാട് ഒന്ന് കുളിരണിയിപ്പിച്ചു .... 

എവിടെപ്പോയാലും നാലുമണിക്ക് ചായകുടിക്കാ എന്നുള്ളത് മലയാളിക്ക് ഒരു ശീലമാണല്ലോ ..ഞങ്ങളും അത് തെറ്റിച്ചില്ല . 

ചായ കുടിച്ച്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് റിസോട്ടിന്റെ പുറത്ത് പുതിയ റോഡ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യാൻ എം എൽ എ വന്ന് നിക്കുന്നത് കണ്ടത് .. 

പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല , ഞങ്ങളുടെ വണ്ടി കയറ്റാൻ സമ്മതിക്കാതെ ഇതിന്റെ മുകളിലേക്ക് സാധനങ്ങളും കൊണ്ട് വലിഞ്ഞുകയറാൻ കാരണമായ ആ റോഡിന്റെ ഉദ്ഘാടനവും എം എൽ എ യെയും ഒന്ന്‌ കാണാൻ തന്നെ അങ്ങോട്ട് പോയി ...

ഉദ്ഘാടനം കണ്ടില്ലെങ്കിലും എം എൽ എ യുടെ കൂടെ നിന്ന് ഒരു സെൽഫിയെടുത്ത് മൂപ്പരുമായി കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചു .... 

5 മണിക്ക് ശേഷം കാലത്ത് കാണാത്തവരുമായി ഞാൻ വീണ്ടും ആ മല കയറാൻ പോയി ... 

ഉദയം കാണാൻ പറ്റിയില്ല , ഇനി അസ്തമയമെങ്കിലും കാണാമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു .... 

അങ്ങനെ അത് കണ്ടു .... 

പുതിയ ഒരു ഉടുപ്പിട്ട് സുന്ദരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടി ഇപ്പൊ എന്നെ കാണാൻ എങ്ങനെയുണ്ട് എന്ന് ചോദിക്കും പോലെയായിരുന്നു പ്രകൃതി ഇളംചുവപ്പിട്ട് നിന്നിരുന്നത് ..... 

തുടരും ......

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം  ഭാഗം - 9 

••••••••••••••••••••••••

ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു ഞങ്ങൾ ആ മല ഇറങ്ങുമ്പോൾ .. 

ഒരൽപം ഭയം നിഴലിച്ചു നിൽക്കുന്ന വഴികളും ശബ്ദങ്ങളും .. അങ്ങനെ താഴെയിറങ്ങി റിസോട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ രണ്ട് പേരുടെ കാലിൽ നിന്ന് രക്തം വാർന്നൊലിക്കുന്നു .. അട്ട കടിച്ചതാ .. 

ഞാൻ വലിയ ഗമയിൽ എന്നെ ഇതുവരെ ഒരു അട്ടയും കടിച്ചില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് നേരെ കുളിക്കാൻ പോയതാ .. ഷർട്ട് അഴിച്ചപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണ് തള്ളി .. വയറിന്മേൽ ദാണ്ടെ ഒരു അടിപൊളി അട്ട ചോരകുടിച്ച് അങ്ങനെ വീർത്ത് വരുന്നു ... 

ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഓടി കൂടെയുള്ളവർക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു .. ഒരാൾ കുറച്ച് ഉപ്പ് എടുത്ത് അതിന്റെ മെലിട്ടതും ഞെട്ടറ്റു വീണ മാങ്ങ പോലെ അത് താഴെവീണ് പൊട്ടി ...

അതിനിടെ ആരോ പറഞ്ഞു അതിന്റെ പല്ല് വയറിന്മേൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ വിഷയമാകും എന്നൊക്കെ ... വെറുതെ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ ..!!!

ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഒരു മലേഷ്യക്കാരൻ (അവിടെ ജോലിചെയ്യുന്ന ആൾ )ഉണ്ടായിരുന്നു ... ഹോട്ടൽ ഫീൽഡ് ആയത് കൊണ്ട് അവനെക്കൊണ്ട് മലേഷ്യൻ പൊറോട്ട ഉണ്ടാക്കിക്കാൻ എല്ലാവരും തീരുമാനിച്ചു ... 

അങ്ങനെ രാത്രി ഫുഡ്ഡ് പരിപാടികൾ ആരംഭിച്ചു .. പൊറോട്ടക്ക് അവന് നാല് ഹെൽപ്പർമാർ വേണം .. മലേഷ്യ പൊറോട്ടയുടെ മഹിമ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് അത് ഉണ്ടാക്കിതീരാൻ 12 മണിയായി ...

പൊറോട്ടയും ചിക്കനും കൂടി. ഏല്ലാവരും കഴിക്കുമ്പോൾ സമയം രാത്രി 1മണി ..

പിന്നെ എല്ലാവരും ചേർന്ന് കുറച്ച് സംസാരവും മറ്റുമായി കിടക്കാൻ 2 .30 ആയി .. 

ജൂൺ 16 ഞായർ , 

പ്രഭാതം പതിവിലും ഭംഗിയുള്ളതായി തോന്നി .. ഒരു പക്ഷെ ഇന്ന് വായനാടിനോട് വിടപറയുന്നത് കൊണ്ടാകാം ...!!

മനസ്സിലെ ആവേശമെല്ലാം പതിയെ മങ്ങിത്തുടങ്ങി .. പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിക്കാനൊന്നും ഒരു മൂഡില്ല ആർക്കും ... 

റിസോട്ടിന്റെ മുന്നിലുള്ള ചെറിയ പാറക്കെട്ടിൽ കയറി നിന്ന് പിരിയാൻ പോകുന്നവളെ ഒരിക്കൽക്കൂടി ആലിംഗനം ചെയ്ത അനുഭൂതിയായിരുന്നു വയനാടിന്റെ ആ പ്രഭാത കാഴ്ച്ച ഒരിക്കൽ കൂടി ഞങ്ങൾ നോക്കികണ്ടത് ... 

അവിടെ നിന്ന് ഒരുപാട് ഫോട്ടോസ് എടുത്തു ..

ഓർമ്മകളുടെ ചെപ്പിനുള്ളിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ ..

ആ പാറക്കെട്ടിൽ ഇരുന്ന് കാഴ്ചകണ്ട് മതിവന്നില്ല .. വെയിൽ ചൂട്പിടിച്ച് തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ റിസോട്ടിലേക്ക് പോയി ... 

നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് പോകാനുള്ള സമയം തീരുമാനിച്ചു ..!!

ഇനി 

മടക്ക 

യാത്ര 

തുടരും .......

#ഞമ്മടെ_താമരശ്ശേരി_ചൊരം -(അവസാന ഭാഗം )

••••••••••••••••••••••••

ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ ഉടൻ പുറപ്പെടാമെന്ന് പലരും പറഞ്ഞെങ്കിലും പിന്നെ അത് നാല് മണിയാക്കി .. 

അതുവരെയുള്ള സമയം ഞങ്ങൾ ക്രിക്കറ്റ് കളിച്ചു ... അവസാന സമയത്തെ ആവേശമായിരുന്നു ... 

മൂന്ന്‌പേർ ഉച്ചഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്നുണ്ട് .. ഇനി കളികഴിയുന്നതോടെ കുളിച്ച് ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഒന്ന് വിശ്രമിച്ച് ബാഗും മറ്റും എടുത്ത് തിരിച്ച് പോകാമെന്നതാണ് തീരുമാനങ്ങൾ ..!! 

അങ്ങനെ എല്ലാവരും സമയാസമയത്ത് കാര്യങ്ങൾ തീർത്ത് പുറപ്പെടാനൊരുങ്ങി ... ആരുടെ മുഖത്തും സങ്കടമൊന്നുമില്ല വായനാടിനോട് വിടപറയുമ്പോൾ .. 

എന്നാൽ ഇനിയും അവിടെ കൂടാൻ , അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും കൂടാൻ മനസ്സ് കൊതിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ഒളിമിന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...! 

ഞങ്ങളുടെ വാഹനം അങ്ങ് താഴെ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കാണ് .. ഒരു കിലോമീറ്റർ താഴെ പോണം , അതിനായി ഒരു ജീപ്പ് വന്നു ഞങ്ങൾ കുറച്ച് പേർ അതിൽ കയറി .. 

ഞാനും മറ്റൊരു സുഹൃത്തും ജീപ്പിന്റെ ബാക്കിൽ തൂങ്ങി ... അത് മറ്റൊരു അനുഭവം .. 

ഞങ്ങൾ വാഹനത്തിന്റെ അടുത്തെത്തി ജീപ്പിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ ഇറക്കി ട്രാവലറിൽ കയറ്റി ജീപ്പ് മറ്റുള്ളവരെ എടുക്കാൻ വീണ്ടും പോയി .

ഞങ്ങൾ അപ്പോഴേക്കും കുറച്ചുകൂടി താഴെയിറങ്ങിയാൽ ഒരു ചായക്കടയുണ്ട് അങ്ങോട്ട് പോയി .. 

ഞങ്ങളുടെ ചായകുടിക്കഴിയുമ്പോഴേക്കും മറ്റുള്ളവരെ കൂട്ടി ട്രാവലർ വന്ന് നിന്നു .. എല്ലാവരും ചായകുടിക്കാനിറങ്ങി ... അപ്പുറത്തെ കടയിൽ കപ്പക്കിഴങ്ങ് കണ്ടപ്പോൾ കൂട്ടത്തിൽ ഒരാൾ അത് വാങ്ങി ... 

ഞാൻ പറഞ്ഞു , ഇത് നാട്ടിൽ കിട്ടുന്നുണ്ടല്ലോ പിന്നെ വെറുതെ ഇത് .....!

വയനാട്ടിലെ കപ്പക്ക് പ്രത്യേകത ഉണ്ടെന്നാണ് മൂപ്പരുടെ മറുപടി ... 

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ മടക്ക യാത്ര ആരംഭിച്ചു .. ഒരു പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് യാത്ര ചെയ്തപ്പോഴാണ് റിസോട്ടിൽ നിന്ന് ഫോൺ വരുന്നത് .. ചെങ്ങായി വാങ്ങിയ കപ്പക്കിഴങ്ങ് ആ കടയിൽ വെച്ച് മറന്നു .. കടക്കാരോട് ഞങ്ങൾ താമസിച്ച റിസോട്ടിന്റെ പേര് പറഞ്ഞിരുന്നു .. ആ കടക്കാർ റിസോട്ടിലേക്ക് വിളിച്ച് പറഞ്ഞു അതറിയിക്കാനാണ് റിസോട്ടുകാർ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചത് ... വീണ്ടും വയനാടിന്റെ പ്രകൃതി പോലെ തന്നെ അവിടെ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സും നല്ലതാണെന്ന് തെളിയിച്ചു ... അതോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോൾ ഇത്പോലെ മറന്നുവെച്ചത് എടുക്കാൻ വണ്ടി തിരിച്ചു പോയപോലെ ഇപ്പൊ തിരിച്ചു പോകുമ്പോഴും വണ്ടി തിരിക്കാൻ തയ്യാറായി ...പുറപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ തിരിക്കുന്നത് നല്ലതല്ലെന്ന് കരുതുന്നവരുണ്ട് ... ഞങ്ങൾക്ക് അത് പൊളിച്ചടുക്കാൻ ഒരു അവസരമായി കണ്ട് വണ്ടി തിരിച്ചു .. 

അങ്ങനെ വീണ്ടും യാത്ര ... ഇനി താമരശ്ശേരി ചുരം ഇറങ്ങാനുള്ള സമയമായി .. 

പോകുമ്പോൾ കയറിയ അതെ കടയിൽ കയറി എല്ലാവരും വീട്ടിലേക്കുള്ള ചില്ലറ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി ... കൂട്ടത്തിൽ ഞാനും വാങ്ങി തേനും ചോക്ലേറ്റും എല്ലാം ...!!

പത്ത്‌പേരിൽ ഒരാളുടെ താമരശ്ശേരി ചുരം എന്ന വലിയ ഒരാഗ്രഹം സഫലീകരിക്കാൻ മറ്റു ഒമ്പത് പേരുടെ മനസ്സും വയനാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് വെച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ സാഹോദര്യത്തിന്റെ സൗഹൃദത്തിന്റെ ഒരു വലിയ സന്ദേശമായിരുന്നു ഈ യാത്ര ....

രണ്ട് ദിവസം ഒത്തോരുമിച്ച് എല്ലാ സ്വന്തമായ കാര്യങ്ങളും മാറ്റിവെച്ച് ഒരു കുടുമ്പം പോലെ പരസ്പരം സ്നേഹം പങ്കുവെച്ച് ഒരുപാട് നല്ല നല്ല ഓർമ്മകൾ സ്വന്തമാക്കി താമരശ്ശേരി ചുരം ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുകയാണ് ..... 

ഇനി എന്ന് ഇത്പോലെ എല്ലാവരും കൂടുമെന്നറിയില്ല ... ഇതുപോലെ വീണ്ടും താമരശ്ശേരി ചുരം കയറുമെന്നും അറിയില്ല ... ഇനി എന്നും താമരശ്ശേരി ചുരം കയറുമ്പോൾ ഈ യാത്ര ഓർമ്മയിൽ വരും ... ഒരു പക്ഷെ ഇത് വിശദമായി വായിക്കുന്നവർക്കും താമരശ്ശേരി ചുരം ഈ യാത്രയെ ഓർമിപ്പിക്കുമായിരിക്കും ..... അങ്ങനെ തോന്നിയാൽ ഞാൻ നിങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ച ഈ യാത്രാ അനുഭവങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് എനിക്ക് സന്തോഷിക്കാം ..... 

ചുരം ഇറങ്ങി രാത്രി ഭക്ഷണം ഒരു തട്ടുകടയിൽ നിന്ന് കഴിച്ച് ഓർമ്മകളെ താലോലിച്ച് ഞങ്ങൾ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു .... 

ഈ യാത്രാ അനുഭവക്കുറിപ്പ് ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു ..... 

ഇനി പുതിയ യാത്രാ അനുഭവുമായി ഉടൻ വരാമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ ...!!!

നിങ്ങൾ സഹകരിക്കുമെന്ന പ്രത്യാശയോടെ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത് 😍

റൗഫ് വടക്കേകാട്ടുകാരൻ ♥️♥️♥️